نمایشنامه‌های ایرانی روی صحنه تئاتر ارمنی‌ها

 هنر آنلاین 

پنج شنبه  ۲۵ آبان  آبان 1391

رئیس کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر از اجرای نمایشنامه‌های ایرانی توسط گروه‌های نمایشی ارمنستان در این کشور خبر داد.

محمد امیر یار احمدی در رابطه با سفر کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر به ارمنستان به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: این سفر به منظور رونمایی از 10 نمایشنامه ایرانی که در ارمنستان ترجمه و به چاپ رسید، انجام شد.

امیریاراحمدی با اشاره به برگزاری نشستی با وزیر فرهنگ ارمنستان در این سفر بیان کرد: در این نشست ظرفیت‌های تئاتری موجود برای همکاری بررسی شدو به نتایج خوبی نیز رسیدیم، وزیر فرهنگ ارمنستان از ایجاد روابط میان هنرمندان تئاتر دو کشور بسیار ابراز خرسندی کردند و در حضور سفیر ایران برای توسعه و تداوم این حرکت قول همکاری کامل دادند.

رئیس کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر بیان کرد: مهمترین نتایج این سفر اجرای نمایشنامه‌های ایرانی چاپ شده در ارمنستان است این 10 نمایشنامه بعد از ترجمه و چاپ در اختیار گروه‌های اجرایی ارمنستان قرار گرفتند تا با حمایت انجمن نویسندگان و دست‌اندر کاران تئاتر ارمنستان که توسط دولت این کشور حمایت می‌شود به روی صحنه رود، پس از اجرای عمومی در ارمنستان در ایران اجرای عمومی می‌شوند.

وی با اشاره به اینکه برای توسعه فعالیت‌های تئاتری نیاز به فعالیت‌های بین‌المللی است و حمایت‌ها در این سطح باید جدی باشد عنوان کرد: این اقدام با هدف معرفی نمایشنامه های ایرانی و زمینه سازی برای اجرای این آثار در دیگر کشورها است. بر این اساس به علت  بسیاری مشترکات فرهنگی میان ایران و ارمنستان  و  نقش موثر ارامنه در  شکل‌گیری تئاتر ما، این کشور  گزینه مناسبی برای آغاز این فعالیت ها بود و در نظر داریم این فعالیت‌ها را در کشورهای ترکیه و تاجکستان نیز پیگیری کنیم.

امیریاراحمدی بیان کرد: امروزه  هیچ چیز به اندازه فرهنگ بومی، جهانی نیست و در همه کشورها کنجکاوی‌و علاقه برای شناسایی دیگر فرهنگ‌ها وجود دارد . لذا تئاتر بعنوان یکی از موثرترین ابزارها برای  انتقال تجربیات بشری می‌تواند به این تمایل جهانی و ایجاد مفاهمه  میان فرهنگ ها پاسخ دهد . 

امیریاراحمدی با اشاره به اینکه معاون هنری ارشاد نیز حمایت خود از این اقدام  بیان کرده اند تصریح کرد: کانون نمایشنامه نویسان با این اقدام یکی از مهم ترین ضرورت‌‌ها و مقتضیات تئاتر کشور را  مطرح کرده و با عمل وارد عرصه شده است، اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که  نیاز به حمایت از این حرکت فرهنگی است و اگر حمایت دولتی از این اقدام انجام نشود بدیهی است که  این تلاش‌ ها به نتیجه مطلوب نخواهد رسید. 

دستاوردهای سفر نمایشنامه‌نویسان به ارمنستان به روایت یاراحمدی

خبرگزاری ایسنا 

چهارشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۱ 

عمارتی زیبا در فضایی زیباتر در میان درختانی که رنگ زعفرانی پاییز با سبزی برگ‌هایشان در هم آمیخته ... اینجا ساختمانی است که کانون نویسندگان ارمنستان به اعضایش اختصاص داده برای استراحت، ورزش کردن و البته نوشتن که فضای ساختمان جان می‌دهد برای نوشتن ...

به گزارش خبرنگار بخش تئاتر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، هر چند ساختمان قدیمی است، هر چند هنوز یادآور دوره کمونیسم است، هر چند فضای آن شبیه فضای فیلم‌های وهم آلود است اما حسی خوب دارد، حس دلنشین آرامش که گوشه‌ای بنشینی،‌آرام آرام چای را مزه مزه کنی چشمت را بسپاری به مناظر و دستت را بسپاری به قلمی که ناخودآگاه می‌لغزد روی سپیدی کاغذ...

در این فضاست که گفت‌وگوی میان ایسنا و رییس کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر انجام می‌شود. در آخرین شب سفر نمایشنامه‌نویسان ایرانی به ارمنستان در شهر «زاغکازور» که حدود نیم ساعت تا «ایروان» فاصله دارد.

همچنانکه دو نویسنده ارمنی شطرنج بازی می‌کنند، محمد یاراحمدی رییس کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر از جلسه‌ای می‌گوید که یکی دو ساعت قبل با لئون آنانیان رییس کانون نویسندگان ارمنستان و هاکوپ قازانچیان رییس انجمن دست‌اندرکاران تئاتر این کشور داشته و در شام آخر حرف‌های زیادی درباره این نشست مشترک دارد.

یاراحمدی درباره این جلسه می‌گوید: قرار شد برای آغاز همکاری‌ها، یک نمایشنامه ایرانی توسط گروهی ارمنی تولید شود و ما هم یکی از نمایشنامه‌های آنان را در ایران اجرا کنیم.

رییس کانون نمایشنامه‌نویسان بیشترین تاکیدش بر نمایشنامه است و در این باره توضیح می‌دهد: آنها پیشنهادات متفاوتی برای شیوه‌های مختلف تولید داشتند اما پیشنهاد من این بود که نمایشنامه را به عنوان پایه کار مورد توجه قرار دهیم و بعد با توجه به ظرفیتی که داریم می‌توانیم به انواع تولیدات مشترک و نیز نمایش‌هایی بر اساس آثار کلاسیک جهان مانند نمایشنامه‌های چخوف، شکسپیر و ... روی آوریم اما اینها در مرحله بعدی فعالیت‌های ماست.

یاراحمدی همان اندازه که از این نتایج خوشحال است از بابت حمایت بخش دولتی تئاتر ایران نگرانی دارد و می‌گوید: انجام همه این فعالیت‌ها در گرو حمایت دولت است چرا که تنها کاری که کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر می‌تواند انجام دهد، شناسایی فضاها و ظرفیت‌های موجود است و اینکه تلاش کند ارتباط میان گروه‌های تئاتر ایران و ارمنستان و دیگر کشورها برقرار شود اما با توجه به اینکه نظام تئاتر ما دولتی است بدون حمایت دولت نمی‌توانیم به شکل بایسته‌ای این برنامه‌ها را پیش ببریم.

نویسنده نمایشنامه «تیغ کهنه» که از حمایت وزارت فرهنگ ارمنستان خشنود است، ادامه می‌دهد: خوشبختانه از سوی ارمنستان و وزیر فرهنگ این کشور استقبال خیلی خوبی برای تداوم برنامه‌ها انجام شده و خیال‌مان از بابت ارمنستان راحت است. آنها تقریبا به تمام تعهداتشان در مورد چاپ نمایشنامه‌های ایرانی عمل کرده‌اند و برای وارد شدن به مرحله بعدی یعنی اجرای نمایشنامه‌های ایرانی توسط گروه‌های ارمنی ‌هیچ مشکلی ندارند و حالا نوبت ماست که آثار آنان را در ایران ترجمه و منتشر کنیم. حال باید ببینیم دولت ما از فضایی که برای ایجاد تعامل و همکاری میان نمایشنامه‌نویسان ایرانی و ارمنی فراهم شده و به نفع تئاتر ایران است، چه حمایتی انجام می‌دهد.

یاراحمدی درباره ضمانت انتشار این نمایشنامه‌ها توضیح می‌دهد: بسیاری از ناشران خصوصی علاقه‌مند به این همکاری هستند به ویژه نشر «افراز» که همکاری خوبی با ما داشته است اما همه اینها نیازمند حمایت دولت است. این حرکتی ملی است و حرکتی نیست که فقط محدود به تئاتر شود. چنین حرکت‌هایی قطعا به نفع جریان کلی فرهنگ در کشور است. از این راه است که می‌توانیم فرهنگ ایرانی را در قالب نمایشنامه و اجراهای صحنه‌ای به کشوری بشناسانیم که با ما علائق و منافع مشترک دارد اما مردمش چیز زیادی از ما و تئاتر ما نمی‌دانند.

رییس کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر در پاسخ به پرسشی دیگر درباره ضمانت اجرایی تفاهم‌نامه‌ای که با رایزنی ایران در ارمنستان بسته شده، می‌گوید: هیچ ضمانت اجرای ندارد مگر اینکه سفیر ایران در ارمنستان روی قولش بماند و برای حفظ دستاوردهای این سفر و توسعه همکاری میان هنرمندان تئاتر دو کشور، کوشش‌های لازم را انجام دهد. زیرا وزیر فرهنگ ارمنستان در حضور سفیر ایران به هیات ایرانی گفت از هیچ کمکی دریغ نخواهد کرد و از سفیر ایران هم خواست همه آنچه که برای توسعه و برقراری این رابطه لازم است از طریق سفارت ایران به ایشان اعلام کند. بعد از این، برعهده وزارت ارشاد و معاونت هنری و مرکز هنرهای نمایشی است که برای پیشبرد این همکاری‌ها نقش خود را به درستی ایفا کنند.

یاراحمدی با بیان اینکه کانون نمایشنامه‌نویسان توقع و چشمداشت خاصی ندارد، تاکید می‌کند: ما با ایجاد ارتباط فرهنگی، سنگ بزرگ را از سر راه برداشته‌ایم آنچه را که دولت باید انجام دهد، ایجاد تسهیلات و ایجاد تضمین‌های فرهنگی لازم برای ادامه این همکاری‌هاست. تضمین‌هایی که بتوانیم بر پایه آن به تعهداتی مانند حضور نمایشنامه‌نویسان ارمنی در ایران و انتشار و اجرای نمایشنامه‌هایشان، عمل کنیم.

علاوه بر مسایلی که یاراحمدی به آن اشاره می‌کند، نگرانی دیگری هم وجود دارد. اگر در دوره بعدی افراد دیگری به عنوان هیات مدیره کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر انتخاب شوند تکلیف این تفاهم‌نامه چه می‌شود؟! آیا آنها هم این موضوع را پیگیری خواهند کرد؟ پاسخ رییس کانون نمایشنامه‌نویسان چنین است: اگر بتوانیم این همکاری‌ها را در قالب تفاهم‌نامه‌ای رسمی انجام دهیم که دولت‌های هر دو کشور از آن حمایت ‌کنند و تضمین‌های لازم را برای تداوم فراهم سازند، این حرکت به عنوان یک رابطه فرهنگی نهادینه خواهد شد. بنابراین پیگیری و استمرار این جریان دیگر منوط به علائق شخصی افراد نخواهد بود بلکه ضرورتی است که هرکس مدیریت کانون نمایشنامه‌نویسان را بر عهده بگیرد باید به آن پاسخ بدهد.

نویسنده نمایشنامه «شب آخر دنیا» به دو سفر کانون نمایشنامه‌نویسان به ارمنستان اشاره می‌کند و می‌گوید: تجربه این دو سفر نشان داد ما برای حضور در صحنه‌های بین‌المللی آمادگی زیادی داریم. خردورزی ، نوع‌دوستی و بلند پروازی فرهنگی هنرمندان تئاتر ایران سرمایه‌ای بزرگ برای کشور ماست که به کمک آن می‌توانیم سرنوشتی دیگر برای تئاتر ایران رقم بزنیم. تئاتر ما سالهاست در انزوا به سر می‌برد در حالیکه این شایستگی را دارد که در عرصه بین‌المللی حضور یابد و ارزش‌های فرهنگی و هنری خود را در مقیاس جهانی آشکار کند.

او ادامه می‌دهد: چاپ این 10 نمایشنامه به زبان ارمنی به ما ثابت کرد که در سطح بین‌المللی از ظرفیت و قابلیت بسیار بالایی برای سرمایه‌گذاری برخورداریم. این فرصت‌ها را غنیمت بشماریم و اجازه دهیم که نمایشنامه‌های ایرانی آن طور که شایسته و بایسته است در عرصه بین‌المللی خود را معرفی کنند. شاید این اقدام و اقداماتی از این دست بتوانند به میزان قابل توجهی باعث جبران توسعه نیافتگی تئاتر ما ، کاهش بحران بیکاری و گشایش افق‌های تازه‌ای فراروی تئاتر کشور شود.

محمد امیریاراحمدی در پاسخ به این پرسش که معرفی نمایشنامه‌های ایرانی در سطح بین‌المللی چقدر در جهت ایجاد اشتغال هنرمندان ما کمک می‌کند،‌می‌گوید: بسیار موثر است. وقتی از حرفه‌ای بودن سخن می‌گوییم منظور فقط تولید هنری در یک جغرافیای محدود و داخلی نیست. تئاتر حرفه‌ای، تئاتری است که متعلق به همه جاست. تئاتری است که گرچه خاستگاه آن بومی و منطقه‌ای است اما می‌تواند حامل پیامی جهانی باشد و با مخاطب غیر بومی ارتباط برقرار کند. ما سال‌ها در داخل کشور کار کرده‌ایم و لذا اغلب نمایشنامه‌های ایرانی دارای ارزش‌های درونی است. بی‌شک معرفی نمایشنامه‌های ایرانی در دیگر کشورها به ما کمک می‌کند تا قابلیت‌ها و کاستی‌های خود را شناسایی کنیم و به زبانی دست یابیم که لازمه حضور در بازارهای فرهنگی بین‌المللی است.

او از دیگر ویژگی مثبت این رابطه هم می‌گوید: این ارتباطات همان گونه که باعث ایجاد تمایلات و مطالبات فرهنگی نوینی در نزد هنرمندان تئاتر می‌شود، مسئولان را نیز متوجه این ضرورت می‌کند که برای ورود به عرصه‌های بین‌المللی باید ساز و کار لازم را ایجاد کند. بدیهی است که هر گونه تعامل فرهنگی در سطح بین‌المللی نیازمند فراهم ساختن ابزارها و امکاناتی است که یا بخش دولتی باید آن را فراهم کند و یا اجازه دهد بخش خصوصی وارد عمل شود.

و این چنین است که نویسنده نمایش‌نامه «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» ادامه می‌دهد: ما با این اقدامات در واقع ضرورت‌ها را یادآور می‌شویم چون در خلاء نمی‌توان کاری انجام داد. باید ضرورت‌ها به شکلی ملموس آشکار شوند تا الزامات و مقتضیاتش نیز معلوم شوند. بی‌شک تئاتر ما از ظرفیت‌ها و قابلیت‌های برخورداراست که اگر از حمایت و سرمایه گذاری دولت و بخش خصوصی بهره‌مند شود، می‌تواند در سطح بین‌المللی به جایگاه و منزلتی دست یابد که براستی شایسته آن است.

رییس کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر در بخش پایانی صحبتش به ایسنا می‌گوید: برای ما مهم این است که نمایشنامه‌های ایرانی را در قالب اجرا بشناسانیم و بازار بین‌المللی برایشان پیدا کنیم. نمایشنامه از راه انتشار بین‌المللی نمی‌شود بلکه چاپ نمایشنامه مقدمه است. زمانی نمایشنامه‌های ما در سطح بین‌المللی معرفی می‌شود که به اجرا برسند و از طریق اجراهای موفق شناسایی شوند. این نکته‌ای است که در گفت‌وگو با مسئولان هم بر آن تاکید داشته‌ایم.

گفت‌وگوی ما تمام می‌شود اما بازی شطرنج دو نویسنده ارمنی همچنان ادامه دارد.

نویسندگان ارمنی خانه‌هایی دارند برای چنین فعالیت‌هایی. این خانه یکی از آن خانه‌هاست. خانه دیگری هم دارند در کنار دریاچه «سوان» که یکی از زیباترین نقاط ارمنستان است، درمانگاه ویژه‌ای هم دارند...

گزارشی از اولین روزهای سفر جمعی از نمایشنامه‌نویسان ایرانی به کشور ارمنستان

خبرگزاری ایسنا 

 

یکشنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۱

لازم نیست خیلی دقت کنی ، این کوه‌های زیبای سفیدپوش خود را می‌نمایانند از هر زاویه‌ای که نگاه کنی به چشمت می‌آیند؛ کوه‌های زیبای «آرارات» که با همه غرورشان، آرامشی غریب دارند، آرامشی دلنشین در کنار آرامگاه کشته‌شدگان ارامنه ...

آرامگاه کشته‌شدگان ارامنه نخستین جایی است که گروه اعزامی نمایشنامه‌نویسان ایرانی در اولین روز سفرشان به ارمنستان از آن دیدن می‌کنند.

به گزارش خبرنگار بخش تئاتر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گروه نمایشنامه‌نویسان ایرانی روز جمعه 12 آبان ماه با حضور در آرامگاه کشته‌شدگان ارامنه شاخه‌های گل را به احترام این کشته‌شدگان بر مکانی قرار دادند که برای ادای احترام ساخته شده و در وسط آن، آتشی برپاست. این آرامگاه با آن بنای ساده‌اش واقعا آرام است، همچنان که کوه‌های آرارات ...

از پله‌ها پایین می‌رویم تا برسیم به سال‌های دورتر، سال‌های کشتار، سال‌های غم‌انگیز نسل‌کشی ارامنه به دست عثمانی ... پایین این پله‌ها موزه کشتار است، موزه‌ای با تصاویر، روزنامه‌ها و همه اسنادی که مربوط به این فاجعه تاریخی است.

در کنار این آرامگاه، کمی آن سوتر، سالنی است برای اجرای موسیقی، سالنی با ظرفیت 7 هزار تماشاگر در پایتخت کشوری که کل جمعیت آن 3 میلیون نفر است.

«ایروان» شهری است با یک میلیون جمعیت که 14سالن دولتی تئاتر دارد. شهری آرام با معماری روسی، همه چیز برای خودش اصالتی دارد و تاریخی ... به فاصله‌ی نزدیک از هم گل‌فروشی‌های قشنگ را می‌بینیم که با همه زیبایی‌شان بسیار ساده‌اند. در کنار مجلس، پارک «عشاق» است. از خیابان‌های شهر می‌گذریم که نه ترافیک دارند و نه دود... تا می‌رسیم به ساختمانی که نو نیست و بزرگ است.

جایی که «لئون آنانیان» رییس کانون نویسندگان ارمنستان منتظر محمد یاراحمدی رییس کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر ایران و گروه همراهش است.

«آنانیان» در ساختمان کانون نویسندگان به نمایشنامه‌نویسان ایرانی خوش‌آمد گفت و با تقدیر از همکاری رایزن فرهنگی ایران در ارمنستان که در پیشبرد این ارتباط نقش مهمی داشته است، گزارشی از دو سفری که قبلا توسط نمایشنامه‌نویسان هر دو کشور انجام شده، ارائه کرد و گفت: 10 نمایشنامه ایرانی به ارمنی از سوی نشر «افراز» به زبان فارسی منتشر می‌شود.

در ادامه محمد امیریاراحمدی رییس هیات مدیره کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر ایران با ابراز خرسندی از انجام این سفر و چاپ 10 نمایشنامه ایرانی در ارمنستان گفت: چاپ این کتاب برایم بسیار هیجان‌انگیز است و با این اقدام، یکی از آرزوهای من و کانون تحقق پیدا کرده است.

سپس علیرضا نادری دیگر نمایشنامه‌نویس و کارگردان حاضر در این برنامه نیز با ابراز خرسندی از انجام این سفر گفت: سفرهای بزرگ با گام‌های کوچک آغاز می‌شود. این سفر گام کوچکی نیست و آینده بسیار خوبی خواهد داشت.

وی با اشاره به نقش هنر ارامنه در تئاتر ایران افزود: اتفاقی که توسط آندرانیک خچومیان عضو ایرانی ارمنی کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر و کانون نمایشنامه‌نویسان رخ داده، تنها ارتباط منسجم میان ایران با دنیای بیرون است که نتیجه آن چاپ این کتاب است.

نادری ادامه داد: امیدوارم این رابطه گسترش و عمق پیدا کند و در حد انتشار نمایشنامه باقی نماند و به اجرا برسد و همچنین در زمینه نوشتن و چالش‌های پیش روی نویسندگان به محیطی صمیمی‌تر برسیم.

همچنین بهزاد صدیقی نایب رییس و سخنگوی هیات مدیره کانون نمایشنامه‌نویسان توضیحاتی درباره روند چاپ کتاب و نمایشنامه در ایران ارایه کرد.

در این نشست نلی شاه نظریان نمایشنامه‌نویس با سابقه ارمنستان توضیحاتی درباره اجرای دو نمایشنامه ایرانی در ارمنستان ارایه کرد و گفت: دولت ارمنستان برای همکاری متقابل این کشور با کشورهای دیگر بودجه‌ای در نظر گرفته و من پیشنهاد کردم برای اجرای آثار ایرانی، بخشی از این بودجه تامین شود و مطمئنم سال آینده دست کم دو سه نمایشنامه ایرانی اجرا می‌شوند و برنامه‌ریزی می‌کنیم تا این نمایش‌ها در ایران هم به صحنه بروند و امیدواریم این همکاری متقابل از سوی ایران هم انجام شود.

به گزارش ایسنا، این نشست در فضایی صمیمانه ادامه پیدا کرد، در فضایی که در کنار میزهایش قالی ایرانی خودنمایی می‌کرد.

***

بازدید از موزه نسخ خطی دیگر برنامه اولین روز سفر نمایشنامه‌نویسان به ارمنستان بود. «ایروان» برای ایرانی‌ها محیطی آشناست و در این محیط آشنا، دیدن کتاب‌های شاعران ایرانی در موزه نسخ خطی لذتی خوشایند دارد؛ دیوان حافظ ، مجموعه اشعار خاقانی، داستان حسین کرد شبستری، خسرو و شیرین، عبدالله هاتفی در کنار قرآن و زادالمعاد در کنار کلیات سعدی و کتاب ابن سینا و ...

راهنمای موزه توضیح می‌دهد: « بخش ایرانی موزه نسخ خطی بسیار فعال است و هر سال نمایشگاهی برگزار می‌شود. بخش بزرگی از آثار مینیاتور موزه متعلق به ایران است. آن‌ها نسخ خطی ایرانی را چاپ می‌کنند و قرار است آلبومی هم به زبان فارسی منتشر کنند تا ویژگی این آثار برای بازدیدکنندگان فارسی‌زبان قابل دسترس باشد.

****

«در حیاط کوچک پاییز در زندان ...»

یک درخت به تمام حیاط خانه سایه افکنده، یک درخت است اما چندین شاخه دارد آن قدر که سایه‌اش بر تمام حیاط گسترده است، حیاط خانه‌ی «سرگئی پاراجانف» ... فقط همان یک فیلم «رنگ انار» کافی است تا نام «پاراجانف» را به یاد داشته باشی. فیلمی با تمام تصاویر زیبا و شاعرانه‌اش اما در خانه اوست که در می‌یابی او فقط فیلمساز نبوده که در هنرهای تجسمی هم دستی چیره داشته ...

فنجان‌های شکسته، خرده شیشه‌ها، دکمه‌هایی که از لباس جدا شده‌اند، بریده پارچه‌های خرده ریزه، لامپ‌های شکسته ... همه اینها امکانی است برای «پاراجانف» تا شاهکارهایی بی‌نظیر بسازد از کولاژ، آثاری که در قاب‌های زیبا، جلوه‌ای دیگر می‌یابند.

آن‌گونه که آندرانک خچومیان می‌گوید: «پاراجانف» از هر چیز به درد نخوری، اثری ساخته، کولاژهای خاص. بیشتر اینها را در زندان ساخته. زندانی سیاسی مخالف کمونیسم بیشتر عمرش را پشت میله‌ها گذرانده. سال‌هایی که به بیهودگی نگذشته که او در زندان، آفرینش‌هایی بی‌نظیر دارد، آثاری زیبا از هنرمندی که فکرش رهاست، در هیچ چارچوبی بسته نیست. هنرمندی که آثارش یادآور «آندره ژید» است با آن جمله مشهور که «بکوش عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه بدان می‌نگری».

وسایل شخصی‌اش هم همه قشنگ هستند و آنچه لذت تماشای این زیبایی‌ها را دل چسب‌تر می‌کند،‌تماشای عکس عباس کیارستمی در کنار «پاراجانف» است.

حیاط کوچک خانه هم زیباست، حالا که غروب در آن سایه افکنده با آن درخت قشنگش یادآور مهدی اخوان ثالث است با آن شعر «در حیاط کوچک پاییز در زندان...

***

و روایت روز دوم سفر نمایشنامه‌نویسان به ارمنستان....

طبقه هفتم، بعد از طی کردن راهرویی طولانی که دیوارهایش با تابلوهای نقاشی مدرن پوشانده شده‌اند، دفتری ساده است که مهمترین ویژگی آن کتابخانه بزرگش است. در این دفتر خانم‌ هاسمیک بقوسیان وزیر فرهنگ ارمنستان به نمایشنامه‌نویسان ایرانی خوشامد گفت.

وی که 10 سال است، روابط فرهنگی میان ایران و ارمنستان را پیگیری کرده است، خوشحال است نویسندگان و مترجمان هر دو کشور با یکدیگر ارتباطی خوب داشته‌اند.

وزارت فرهنگ ارمنستان در ساختمانی قرار دارد که 5 وزارتخانه دیگر هم در آن فعالیت می‌کنند.

وزیر فرهنگ ارمنستان با ابراز خرسندی از چاپ آثار هر دو کشور ادامه داد: انتظار می‌رود این روابط گسترش پیدا کند و پیرو چاپ نمایشنامه‌ها، این آثار به اجرا برسند و امیدواریم هنرمندان تئاتر و سینمای هر دو کشور در کشورهای دیگر حضور پیدا کنند.

وی با بیان اشتیاقش نسبت به چاپ نمایشنامه‌های ارمنی در ایران افزود: خوشبختانه در ایران، نشر «افراز» همکاری خوبی دارد و در ارمنستان هم یکی از ناشران ما بسیار فعال است.

در ادامه محمد امیریاراحمدی رییس کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر توضیحاتی درباره تفاهم‌نامه میان کانون نمایشنامه‌نویسان خانه تئاتر و کانون نویسندگان ارمنستان ارایه کرد و افزود: نقش و تاثیر هنرمندان ارمنی بر تئاتر ایران بسیار مهم است، ضمن اینکه یکی از آرزوهای ما گسترش این روابط در دیگر کشورهای همسایه است و قطعا هنرمندان ارمنستان می‌توانند در این راه به ما کمک کنند.

همچنین لئون آنانیان رییس کانون نویسندگان ارمنستان یادآور شد: رابطه ایران و ارمنستان در همه عرصه‌های سیاسی، اقتصادی و هنری بسیار خوب است.

وی یادآور شد: 10 سال پیش که رابطه فرهنگی میان ایران و ارمنستان شکل گرفت، خود وزیر فرهنگ نقش بسیار موثری داشت و این روابط از طرف ما بسیار تعریف شده و عملی است و امیدواریم از طرف ایران هم چنین باشد.

در بخش پایانی این برنامه، وزیر فرهنگ ارمنستان درباره اهمیت ایران در منطقه نکاتی را مطرح کرد و یادآور شد: ایران در زمانی که ارمنی‌ها شرایط دشواری داشته‌اند، همواره با آن‌ها رابطه بسیار خوبی داشته‌ است.

وی بر گسترش روابط و همکاری در زمینه سینما، تئاتر تاکید و ابراز امیدواری کرد: این همکاری به تولید منجر شود.

وزیر فرهنگ ارمنستان تاکید کرد: همه حمایت‌های لازم را از اجرای هر نمایش ایرانی در ارمنستان انجام خواهیم داد.

رییس کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر: 9 نمایشنامه ایرانی ترجمه شده به زبان ارمنی رونمایی می شود

خبرگزاری ایسنا 

تهران - رییس کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر از رونمایی 9 نمایشنامه ایرانی ترجمه شده به زبان ارمنی در ارمنستان با حضور وزیر فرهنگ این کشور خبر داد.

محمدامیر یاراحمدی روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی ایرنا گفت: رونمایی از این آثار ترجمه شده همزمان با دومین سفر تعدادی از نمایشنامه نویسان کشور به ارمنستان درروزهای 11 تا 17 آبان ماه صورت خواهد گرفت.

وی ادامه داد: در این سفر من به همراه بهزاد صدیقی نائب رییس کانون، صادق صفایی، مهدی میرباقری، علیرضا نادری، بهرام جلالی پور، سلما سلامتی و سوسن رحیمی به همراه آندرانیک خچومیان حضور خواهیم داشت و طی یک هفته اقامت علاوه بر برنامه رونمایی، در مراسم بزرگداشت ˈنلی شاه نظریانˈ از نمایشنامه نویسان پیشکسوت ارمنستان به سخنرانی درباره این نویسنده مطرح کشور ارمنستان، برپایی جلسات نمایشنامه خوانی و نقد و بررسی آثار نیز خواهیم پرداخت.

رییس کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر درباره اسامی نمایشنامه های ترجمه شده اظهار داشت: ˈسعادت لرزان مردمان تیره روزˈ به قلم علیرضا نادری، ˈیک اتاق با دو درˈ نوشته محمود ناظری، ˈجهنم درهˈ نوشته صادق صفایی، ˈپاتوق اسماعیل اقاˈ به نگارش حمید امجد، ˈشکلکˈ اثر نغمه ثمینی، ˈروایت عاشقانهای از مرگ در ماه اردیبهشتˈ به قلم محمد چرمشیر، ˈآواز ستاره هاˈ اثر مهرداد کوروش نیا، ˈتهران، 1390 خورشیدیˈ نوشته سلما سلامتی و ˈتیغ کهنهˈ به قلم اینجانب، 9 نمایشنامه ای هستند که با ترجمه ˈئورگ آساتوریانˈ ،ˈادوارد حق‌وردیانˈ و ˈنومه ‌هوهانسیانˈ و سرمایه گذاری وزارت فرهنگ ارمنستان در این سفر رونمایی خواهند شد. 

وی ادامه داد: دومین سفر هیات نمایشنامه نویسی با سرپرستی کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر طی تفاهم نامه همکاری متقابل که پیشتر به امضای طرفین رسیده بود صرت می گیرد و خوشحالیم که آثار انتخاب شده تماما از میان نمایشنامه های برتر چهار دوره ابتدایی جایزه نمایشنامه نویسی کشور گزینش شده اند و ادامه این روند علاوه بر افزایش تعاملات فرهنگی به گسترش تئاتر ایران در کشورهای دیگر کمک خواهد کرد.

متن سخنرانی محمد امیریاراحمدی در ششمین دوره انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران

پایبندی نمایش نامه نویسان

به ارزش‌های بی چون و چرای فرهنگی و اجتماعی تئاتر

 

سال‌ها گفته‌ایم نمایش‌نامه‌نویسی ما دچار ریزش استعدادهاست. گفته‌ایم نمایش‌نامه‌نویسی الزامات و مقتضیاتی دارد که بی‌توجهی به آنها از کارکرد اجتماعی و نفوذ  فرهنگی آن می‌کاهد. گفته‌ایم تحمیل مأموریت‌های خاص و یا متضاد با ظرفیت‌ها و قابلیت‌های هنری آن باعث منکوب شدن آرمان‌خواهی نمایش‌نامه‌نویسان وانحطاط اخلاقی تئاتر می‌شود. گفته‌ایم تصدی‌گری مطلق  دولت در تولید تئاتر، مسئولیت‌هایی را نیز بردوش متصدیان فرهنگی می‌گذارد که ایجاد امنیت شغلی و به رسمیت شناختن حقوق صنفی نمایش‌نامه‌نویسان از مهم‌ترین آن‌هاست.

اما در پاسخ به این گفته‌ها و بسیاری گفته‌های دیگر هم‌واره شاهد ظهور مدیریت‌هایی بوده‌ایم که جز ایجاد تغییرات سطحی در روش‌های اداری و جا به جایی در سطوح پائین مدیریت و راه‌اندازی جشن‌واره‌های موضوعی و سیمنارهای جنجالی دست‌آوردی نداشته‌اند و چه بسا ناآزموده‌گی آن‌ها باعث تشدید نابسامانی و ایجاد محدودیت بیشتر برای تولیدکننده‌گان تئاتر و از جمله نمایش‌نامه‌نویسان  شده است؛ مدیریت‌هایی که با شعار دردآشنا بودن به میدان آمده‌اند اما به جای گشودن بند از دست و پای درام نویسان با توسل به سیاست‌های حذفی، ‌سعی در قواره کردن لباس نا‌موزون نمایش‌نامه های سفارشی و جعلی برتن تئاتر کشورکرده‌اند.

 

لذا این پرسش مطرح است که آیا کاستی‌های موجود، صرفن ناشی از خام دستی و یا ناآگاهی مسئولان از اسلوب مدیریت فرهنگی است؟ آیا با توجه به ساز و کاری‌های متنوعی که برای مدیریت تئاتر در این سو و آن سوی جهان  وجود دارد،یافتن روشی منطقی برای غلبه کردن بر مشکلات جاری چنان غامض و دشوار است که متصدیان امور پس از چند دهه آزمون و خطا هنوز موفق به کشف آن نشده‌اند؟اگر چنین نیست پس چه عاملی مانع  برون رفت تئاتر ما از این انسداد و باعث تداوم بازدارندگی در مسیر نمایش‌نامه‌نویسی ملی ما می‌شود و به چه دلیل؟ بی تردید یکی از مهم‌ترین علل بروز و سخت جانی این بحران ناشی از تلقی و استنباط خاصی است که از کارکرد فرهنگی و اجتماعی تئاتر در نزد سیاست‌گذاران و مسئولین دولتی وجود دارد. نگرشی که اگر نگوییم با جوهره و ماهیت این هنر در تناقض است اما بی تردید با آن‌چه که ما به عنوان جاذبه‌های روشن‌گرانه این هنر می شناسیم فاصله بسیار دارد. با نگاهی به تولیدات تئاتر در سال‌های اخیر در می‌یابیم  که متصدیان دولتی تئاتر بیش از هر زمان دیگری با عناوینی چون پرهیز از سیاه نمایی و یا حمایت از نمایش‌نامه‌های فاخر در صدد مهار تمایلات روشن‌گرانه و منتقدانه‌ی تئاتر و تحمیل نقش القایی و تبلیغی به این گونه‌ی هنری  بوده‌اند. بدیهی است که در چمبره‌ی سیاست‌های مهار کننده، نمایش‌نامه‌نویسان ما نیز کم‌تر توانسته‌اند با بهره‌گیری از جاذبه‌های این هنر به روشنگری درباره‌ی رفتارها، رنجش‌ها و بحران‌های اجتماعی بپردازند و اراده‌ی فرهنگی خود را برای تعدیل و  تعمیق روابط انسانی در جامعه محقق سازند. بنابراین تا زمانی که  استنباط سیاست‌گذاران فرهنگی تئاتر کشور از کارکرد اجتماعی و فرهنگی تئاتر اصلاح و یا حتا دگرگون نشود و متصدیان فرهنگی از اراده و اقتدار لازم برای پذیرش نقش منتقد، روشن‌گر و افشاکننده‌ی این هنر برخوردار نشوند، نمی‌توان به رفع بازدارنده‌گی و توسعه‌ی همه جانبه‌ی تئاتر و در نتیجه به تجلی و شکوفایی بایسته‌ی ادبیات نمایشی ملی ایران امیدوار بود.

با این همه جامعه‌ی تئاتر ما در دفاع از دست‌آوردها و هویت فرهنگی خود صرفن به ابراز ناخوش‌نودی و نا رضایتی  از بحران موجود بسنده کرده و هم‌چنان به حضور آثار رنگ‌باخته‌ی خود بر صحنه‌های نمایش ادامه داده است. اما بدیهی است که زمینه‌سازی برای تغییر سیاست‌های جاری فقط از طریق اخطارهای بی‌پشتوانه و مصاحبه‌های گلایه‌آمیز و صدور بیانیه‌های پراکنده و ناهماهنگ از سوی اشخاص و یا تشکل‌های صنفی میسر نمی‌شود، بل‌که تحقق چنین هدفی بیش از هر چیز مستلزم هم‌بستگی هنرمندان تئاتر در پای‌بندی به اصول حرفه‌ای و ارزش‌های بی‌چون‌ و چرا‌ی فرهنگی این هنر و از همه والاتر سازش‌ناپذیری با بازدارنده‌گی‌ فزاینده‌ای است که هویت و ماهیت آثار آن‌ها را مخدوش می‌کند. هم‌بستگی ارزش‌آفرینی که می‌تواند گوهر روشن‌گرانه‌ و منتقدانه‌ی تئاتر و ادبیات نمایشی ما را از گزند نابردباران پاس دارد و مانع از ریزش صحنه‌های نمایش در ورطه‌ی سکوت و خاموشی شود. هم‌بستگی سر نوشت‌سازی که اگر پای‌دار بماند، آینده‌گان از ما به عنوان نسلی یاد خواهند کرد  که دست‌آوردهای فرهنگی خویش را در ناساز‌گاری دوران نگه‌بان بوده‌اند

 

محمدامیریاراحمدی  

ششم آبان 1391ششم آبان 1391

کارگاه آموزش نمایش نامه نویسی در شهرکرد برگزار ش

معاون فرهنگی هنری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: کارگاه یکروزه ی اصول نمایش نامه نویسی با رویکرد ارتقاء نمایشنامه نویسی ایرانی با حضور محمد امیریاراحمدی در شهرکرد برگزارشد.

 به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان چهارمحال و بختیاری ،"بهمن اکبریان" گفت:این کارگاه در حاشیه ی برگزاری بیست و چهارمین جشنواره ی تئاتر استانی با حضور 50 نفر از نویسندگان و علاقه مندان به نویسندگی برپا شد.

 وی بیان داشت: دراین کارگاه مشکلات نمایش نامه نویسی استان طرح و بررسی شد.

 اکبریان گفت: در جشنواره ی تئاتر استان جلسات نقد و بررسی آثار هر شب پس از اجرای آخرین نمایش با حضور استاد "همایون علی آبادی" منتقد برجسته ی کشوری و "قاسم اسماعیلی" در سالن اصلی امیر کبیر برگزار شد.

 نمایش های راه یافته به بخش رقابتی جشنواره توسط" کیوان نخعی"،"رضا  صابری"،"محمد امیر یاراحمدی"و"همایون علی آبادی" داوری شدند.

بیست و چهارمین جشنواره تئاتر استان چهارمحال و بختیاری در شهرکرد بارقابت هشت گروه نمایش خاتمه یافت.

 

مراسم دومین جایزه پژوهشی اکبر رادی برگزار شد

دولت‌آبادی: رادی مصداق روشنی از حرکت هنرمندانه به سوي آدمیت است

مراسم اهدای جوایز دومین مسابقه پژوهشی اکبر اکبر رادی عصر جمعه هفتم مهرماه در تالار شهناز خانه هنرمندان برگزار شد. محمود دولت‌آبادی و بهزاد فراهانی دوتن از سخنرانان این مراسم بودند. دولت‌آبادی درباره رادی گفت که اکبر رادی مصداق روشنی از حرکت هنرمندانه به سمت آدمیت است.-

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، مراسم دومین دوره جایزه پژوهشی اکبر رادی عصر دیروز جمعه هفتم مهر با حضور محمود دولت‌آبادی، حمیده عنقا همسر اکبر رادی، بهزاد فراهانی، عطاالله کوپال، مهتاج نجومی و اعضای هیات علمی این جایزه در تالار شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد. 

قمست اول این مراسم با اجرای رشید کاکاوند به سخنرانی محمود دولت‌آبادی، بهزاد فراهانی و مهتاج نجومی و حمیده عنقا همسر رادی، درباره اکبر رادی اختصاص داشت. 

محمود دولت‌آبادی در این مراسم گفت: اکبر رادی و امثال او به گمان من مصداق این عبارت قطعی هستند که هنر در هر شکل و شمایل و شاخه‌ای هنرورز را در یک گام به سوی آدمیت درست‌تر و هنرپذیر را یک گام به سمت آن‌چه در ذات هنرورز است، می‌برد. 

وی افزود: اکبر رادی مصداق روشنی از حرکت هنرمندان واقعی به سوی آدمیت است. من همواره درباره اکبر رادی نوشته‌ام و سخن گفته‌ام، اما آن‌چه که مرا از مجموعه آثار او به سمت کانون اصلی هدایت می‌کند، رفتار، منش و آدمیت اکبر رادی بود. 

نجومی، بازیگر تئاتر و سینما سخنران بعدی این مراسم بود.  او کلام خود را با نقل قولی از شاهین سرکیسیان، کارگردان فقید تئاتر شروع کرد: سرکیسیان نخستین کارگردانی بود که آثار اکبر رادی را روی صحنه برد. او در جایی گفته است که رادی نخستین نویسنده‌ای است که در جریان ایجاد نمایش و تئاتر ملی روی او حساب جدی باز کرد. 

یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بهزاد فراهانی بازیگر پیشکسوت تئاتر و سینما بود. فراهانی گفت: تئاتری که تا به امروز بر ما گذشته، تئاتر خرسندی نبوده است. کمتر نویسنده‌ای در این زمانه توانسته است به اندازه اکبر رادی حق واژگان را ادا کند. رادی در قلب ادبیات نمایشی شریف زندگی کرد. 

این بازیگر و کارگردان در پایان گفت: من بسیاری از نمایشنامه‌های رادی را در رادیو اجرا کردم و این افتخار بزرگی برای من است. در پیش از انقلاب اسلامی ایران به هیچ عنوان به نمایشنامه روزنه آبی نوشته اکبر رادی اجازه اجرای صحنه‌ای ندادند و در این دوران نیز نمی‌گذارند این نمایشنامه اجرا شود و بهانه آن‌ها برای مساله این است که این موضوع این نمایشنامه دیگر کهنه و قدیمی است. 

بخش دوم این مراسم با اجرای عطاالله کوپال به قدرداني از پیشکسوتان و همچنین اعلام نفرات برتر مسابقه مقاله‌نویسی و پژوهش درباره اکبر رادی اختصاص داشت. 

کوپال در ابتدای این بخش گفت: حاصل دوره پیشین این جایزه کتاب «مقالات رادی‌شناسی 1» است که از سوی نشر قطره منتشر شد. مسابقه امسال نیز در دو بخش استادان و منتقدان تئاتر و بخش مسابقه برگزار شد و مقالات برگزیده به زودی با عنوان «رادی‌شناسی 2» از سوی همین ناشر منتشر خواهد شد. 

وی افزود: این مسابقه یک شیوه پژوهشی منظم برای یک نویسنده است. بنیاد اکبر رادی نیز موفق‌ترین بنیاد یک نویسنده در ایران است. گام بعدی این بنیاد معرفی اکبر رادی به جهانیان است.

در بخش تقدیر از پیشکسوتان این مراسم از رضا میرمعنوی، برای کارگردانی نمایشنامه‌های اکبر رادی و از مهتاج نجومی و بهزاد فراهانی برای آن‌که بازیگران نخستین نمایشنامه اجرا شده از اکبر رادی، یعنی نمایشنامه روزنه آبی به کارگردانی شاهین سرکیسیان بودند قدرداني شد. 

هیات داوران دومین دوره جایزه پژوهشی اکبر رادی برگزیدگان و شایستگان تقدیر این مسابقه را به شرح زیر اعلام کرد: رتبه نخست هاجر عباسی با مقاله «روایت پست‌مدرن در نمایشنامه خانمچه و مهتابی»، رتبه دوم عاطفه وحیدنیا با مقاله «نشانه‌های واقعیت گریزی در آثار رادی» و رتبه سوم روح‌الله مالمیر با مقاله «زمینه‌های بحران‌ خانواده در نمایشنامه‌های دهه 50 رادی». 

همچنین هیات داوران از مقاله‌های سلیم باشکوه، فرزانه غلامی، مجبوبه میرزایی و وفا کشاورزی، ناتاشا محرم زاده، رزالین شدیدی، مریم فرحناکیان و اعظم سعادت قدرداني کردند. 

عباس شادروان، شهرام کرمی، بهزاد صدیقی، بهرام جلالی‌پور و فرامرز طالبی اعضای هیات داوران دومین دوره مسابقه مقاله‌نویسی اکبر رادی بودند. مدیریت بنیاد اکبر رادی نیز بر عهده محمد امیر یاراحمدی است. 

همچنین در این مراسم قسمتی از نمایشنامه‌های «هملت با سالاد فصل»، «از پشت شیشه‌ها» و «در مه بخوان» از سوي گروه محسن قصابیان، نمایشنامه‌خوانی شد. 

مراسم دومین دوره جایزه پژوهشی اکبر رادی عصر دیروز جمعه هفتم مهر با حضور محمود دولت‌آبادی، حمیده عنقا همسر اکبر رادی، بهزاد فراهانی، عطاالله کوپال، بهزاد فراهانی، مهتاج نجومی و اعضای هیات علمی این جایزه، در تالار شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

اکبر رادی، نمایشنامه نویس فقید گیلانی و از نخستین و مهم‌ترین چهره‌های ادبیات نمایشی ایران است. وی در سال ۱۳۸۶

رییس کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر از ایجاد تفاهم‌نامه با کانون نمایشنامه‌نویسان ترکیه خبر داد.

 

هنر آنلاین: محمد امیریاراحمدی در رابطه با فعالیت‌های کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: تفاهم نامه به منظور ایجاد همکاری برای کانون نمایشنامه نویسان ترکیه ارسال کردیم که استقبال خوبی از طرف آنها انجام شد و هم اکنون در حال گفتگو و مذاکره هستیم.

 وی در پاسخ به این پرسش که آیا این فعالیتها تنها در زمینه چاپ نمایشنامه‌های ایرانی در کشور ترکیه است گفت: باید در این رابطه تبادل نظر بین دو کشور انجام شود تا با توجه به ظرفیت‌های تئاتر در ایران و ترکیه به نتایج مطلوبی برسیم اما ترجمه و چاپ نمایشنامه‌های ایرانی در کشور ترکیه و بالعکس و اجرای نمایش از جمله برنامه‌های مد نظر ما است.

رییس کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر گفت: ایجاد ارتباط و گفتگو با کانون نمایشنامه نویسان ترکیه به اواخر سال گذشته برمی‌گردد و بعد از ارسال تفاهم‌نامه از سوی ما منتظر هستیم تا با دریافت پاسخ این تفاهم نامه شکل نهایی به خود گیرد.

به گزارش هنرآنلاین، نخستین اثر مشترک خیابانی ایران و ترکیه با حضور بازیگر کشور ترکیه "افتال گولبوداگ" تولید شد. نمایش "داستانک" به کارگردانی امیرحسین شفیعی که در جشنواره تئاتر شهروند لاهیجان، سقز و محوطه تئاتر شهر اجرا شد و با استقبال هنرمندان و تماشاگران روبرو شد.

همچنین، پیش از این کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر با کانون نمایشنامه نویسان ارمنستان همکاری در زمینه ترجمه و چاپ نمایشنامه انجام داده که به همین منظور مهر ماه سال جاری دوازده نمایشنامه ایرانی در ارمنستان رونمایی می شوند.

 

تئاتر زنده است با جلال تهرانی

یادداشتی از حسین مهکام درباره‌ی نمایش «به صدای زمین گوش کن»

جلال تهرانی همیشه تنها نقطه اتکای ذهنی من به تئاتر این سرزمین بوده و هست. یعنی درست زمانی که میل می کنم (به مفهوم ریاضی اش) به این گزاره که باید عمری بگذرد تا تئاتر بتواند رمق دوباره یی به خود بگیرد، جلال به تنهایی این گزاره را سلب می کند و بدل می شود به آرامش ذهنی ام برای تئاتر. یادش به خیر سال های ابتدای دهه 80 را. یعنی درست 10 سال پیش را که با جلال به گونه یی هم گروه بودم و از محضرش درس های فراوانی می آموختم؛ موجود نابغه یی که به زعم من پا در هر وادی ای از آرت (فراتر از ترجمه هنر) می نهد، حرف نوینی و منظر نوینی دارد. بعد از تئاتر "هی مرد گنده گریه نکن" که سال 83 اجرا شد، هشت سال بود تئاتری از جلال ندیده بودم. یعنی جلال هم جز اجرای نوینی از مخزن‌ اش که در سال 81 اجرا کرده بود و پارسال نوینش را روی صحنه برد، متن تماماً جدیدی اجرا نکرده بود، اگر چه همیشه در حال نوشتن است. مخزن سال 90 را ندیدم. برای همین به جرأت هشت سال بود که تئاتری که از ته دل منقلبم کند و ساختار ذهنی ام را نابود کند به چشم ندیده بودم و اجرای این کار آخرش "به صدای زمین گوش کن" همین کار را بعد این همه سال با ذهنم کرد. مطمئناً متنی که دارم می نویسم محصول شیفتگی ام به جلال تهرانی و تئاتر اوست. و چه باک از این شیفتگی؟ باید بروید تئاتر مولوی رأس ساعت 7 بعدازظهر و البته کمی زودتر که جا گیر بیاورید برای این اجرا. حرف برای تحلیل این متن و اجرای جلال خیلی زیاد دارم و فرصت این ستون ابداً مجال فضای تحلیل چنین کار سترگی نیست. تنها به همین نکته بسنده می کنم که اگر دنبال اثری می گردیم که در اوج تلقی پست مدرن امروزی بتواند شعر و عمیقاً مفهوم ذاتی شعر را بشکافد، لایه هایش را به هجو (به معنی واکاوی و بر ساختن مجدد گزاره یی روی خاکستر پیشینش) بکشد و این مهم را در دل یک داستان به ظهور روی صحنه تئاتر بکشاند، چاره یی جز نشستن و خیره شدن دو ساعته به اجرای"به صدای زمین گوش کن" جلال تهرانی نداریم. راست است که اگر هنرمندی به بلوغ کافی  اش می رسد می توان برداده گزاره ها و تجربیات پیشینش را در دل واپسین کارش پیدا کرد. این اجرا هم همینطور است. تناظر فیزیک صحنه و نور با متن، امر گمشده تئاتر این مرز و  بوم است که باید جلوه کارگردان روی صحنه باشد و بسیاری از صحنه دریغش می کنند یا توانی بیش از این ندارند. اما در کارهای جلال این تناظر چنان یگانگی فرم و اندیشه را نشان مان می دهد که خیال مان یکباره راحت می شود که ساختارمان را بدهیم دست اجرا و بی محابا اجازه دهیم ویران شود و ساختار نوینی شکل پذیرد. چه خوب است که جلال تهرانی هست و همیشه روی صحنه تئاترش چیزی می بینی که جز روی صحنه تئاتر نمی توان دید.

علام جدول زمان‌بندی ششمین مسابقه آثار برتر ادبیات نمایشی

دبیر ششمین مسابقه انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی جدول زمان‌بندی این دوره از مسابقات که متعلق به تولیدات ادبیات نمایشی و آثار انتشار یافته در سال 1390 است را اعلام کرد.

هنرآنلاین: عطاءالله کوپال که چندی پیش و از سوی رئیس کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر به عنوان دبیر ششمین دوره مسابقه انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی در سال 1390 انتخاب شد، در توضیح جدول زمان‌بندی این دوره از مسابقات به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: در تاریخ 8 مهر مهلت داوران برای خوانش آثار به پایان می رسد.

وی ادامه داد: در 15 مهر جلسه جمع بندی نظرات داوران در خانه تئاتر برگزار می شود و در آخر مهر ماه یا اوایل آبان ماه مراسم اعلام نتایج برگزار خواهد شد.

کوپال درباره آمار آثار رسیده از سوی ناشران به دبیرخانه جشنواره توضیح داد: در ششمین دوره انتخاب آثار برتر نمایشی ایران كه به همت كانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر ایران برگزار می‌شود، آثار در دو بخش داوری و ارزیابی می‌شوند. نخست در بخش تألیف نمایشنامه كه بیش از 150 عنوان نمایشنامه تا كنون به دفتر كانون نمایشنامه نویسان رسیده است. بخش دیگر مربوط به ترجمه و تحقیق است که در این عرصه نزدیك به 90 اثر ارسال شده است.

دبیر ششمین مسابقه انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی، تعداد ناشران فعال در عرصه چاپ نمایشنامه را محدود خواند و گفت: در شرایط فعلی، ناشرانی كه كتاب‌های تئاتری چاپ می‌كنند بسیار محدود هستند. برخی نویسندگان نیز گاهی با هزینه خود ولی صرفاً تحت نام یك ناشر نمایشنامه خود را منتشر می‌كنند.

وی در پایان افزود: هیئت مدیره خانه تئاتر و به ویژه مدیر عامل خانه تئاتر تأكید دارد كه این حركت كانون نمایشنامه نویسان، یك فعالیت مستمر و پایدار باشد. در صورت امكان از نفرات برتر در ادامه این مسیر حمایت به عمل آید، نمایشنامه‌هایشان در جلسات نمایشنامه خوانی بازخوانی شود و حتی آقای محمد امیریاراحمدی كه سال‌‌‌ها زحمت ریاست كانون نمایشنامه نویسان ایران را بر عهده داشته‌اند بر این باورند كه برای رونق بخشیدن به چنین جشن باشكوهی پس از معرفی برندگان، جلسات نقد و بررسی با حضور هیئت داوران برگزار گردد و دلایل انتخاب هر اثر بررسی شود تا بدین طریق بتوان معیارهای دقیق‌تر و تثبیت شده‌تری برای ارزیابی آثار نمایشی به دست آورد.